Σινέ Άλιμος

Ημερ. λήψης 21/07/2021

Προσφορά Ρένα Ευσταθίου 30/08/20

Προσφορά Ρένα Ευσταθίου 30/08/20

Πηγή φωτο regroup.gr

 Θερινό, ξεκίνησε το 2016.
 Πηγή φωτο regroup.gr

Καλαμάκι

Πηγή: google maps.

Πηγή: Αεροφωτογραφία από Γ.Υ.Σ 1969.

Ημερ. λήψης: 28/10/2008.

Ημερ. λήψης: 28/10/2008.

Πηγή: Bing maps.

Λεωφ. Καλαμακίου & Αρτέμιδος, Θερινό.

1965 - 1984. Είναι παρατημένο.

Άρθρο από alimosonline.gr
Ο Άλιμος είχε τρία θερινά σινεμά. Ούτε ένα, ούτε δύο, αλλά τρία!

Το ένα λέγονταν Αύρα και βρισκόταν στην Αγορά της Θουκυδίδου, το άλλο ήταν το Αχίλλειον που μέχρι πριν λίγα χρόνια βρισκόταν -έρημο πια- στην παραλιακή και το τρίτο ήταν το Καλαμάκι το οποίο συνήθως έφερνε ταινίες με τον Bruce Lee.

Το Σινέ Καλαμάκι είναι το μόνο που υπάρχει ακόμη και βρίσκεται στην οδό Aρτέμιδος. Δυστυχώς η πλήρης εγκατάλειψη του είναι φανερή.
Θα ήταν πολύ ωραίο να μπορούσε να διατηρηθεί ως ένα αναμνηστικό-στολίδι του Καλαμακίου.

Για την ιστορία, να πούμε πως το Αχιλλειον είχε και θερινή και χειμερινή αίθουσα, ενώ προς το τέλος άλλαξε ονομασία σε Αχίλλειον Havana και πλέον στεγάζεται το κέντρο Frangelico εκεί.Το Αύρα ήταν μονο θερινός κινηματογράφος και βρισκόταν στην καρδιά της Αγοράς, δίπλα στην ταβέρνα του Βαρελά.

Το Alimos Onlineμίλησε με μία παλιά Καλαμακιώτισσα και μας δήλωσε:

Τα κορίτσια δεν πηγαίναμε πολύ στο Σινέ Καλαμάκι. Πηγαίναμε στο Αχίλλειον ή στην Αύρα, ανάλογα με τις ταινίες και την παρέα. Όμως εξίσου όμορφα ήταν και το Απόλλων στο Φάληρο που τις Κυριακές διάφορα συγκροτήματα έπαιζαν liveμουσική, αλλά και το Διάνα. Στη Γλυφάδα θυμάμαι ήταν το Άριαν και το Ρίο που είχε φοβερά hot dogs. Ποιος όμως μπορεί να ξεχάσει και τις θρυλικές στιγμές του Αννα Ντορ στην Πλατεία Εσπερίδων που πλέον ρημάζει, όπως άλλωστε και το Σινέ Καλαμάκι. Κρίμα που πλέον δεν υπάρχουν τέτοια σινεμά.

 

Αναμνήσεις

Θυμάμαι τη δεκαετία 60 το σινεμά που ήταν σ' ένα στενό αριστερά της Καλαμακίου. Μετά το σινεμά συναντούσες χωράφια και κάποιες εξοχικές ταβέρνες. Λίγο πιο πάνω ήταν η Γεννάδειος και το γήπεδο του Αγ. Δημητρίου.

Αχίλλειον (Καλαμάκι)

Πηγή: εφημερίδα "Τα Νέα" 16/02/1984.

Πηγή: Internet.

Αεροφωτογραφία 1969 από Γ.Υ.Σ.

Πηγή: Ε.Κ.Κ.Ε., 1994.

Πηγή: Ε.Κ.Κ.Ε., 1994.

Πηγή: Ε.Κ.Κ.Ε., 1994.

Ημερ. λήψης: 23/08/2008

Ημερ. λήψης: 20/12/2008

Πηγή: Bing maps

Λεωφ. Ποσειδώνος 35, Χειμερινό & Θερινό.
Βρίσκεται απέναντι από την Όστρια ή το πρώην 
λούνα παρκ Ροντέο. Πρωτολειτούργησε το 1957
ως τη δεκαετία 90.  Θέσεις 437. Το θερινό ήταν
στη ταράτσα και συνέχισε να λειτουργεί ως το 2003.
Τη δεκαετία του 90 το χειμερινό έγινε
Diamonds & Pearls, strip show και τέλος έγινε κέντρο
διασκέδασης.

Αναμνήσεις
Ο Κώστας και Κώστας θυμούνται, το καλοκαίρι το 1996, τη ταινία "Ντεσπεράντο". Το σχόλιο που ακούστηκε, στο τέλος με τα ονόματα των ηθοποιών "γιατί δεν έχει σταυρό δίπλα στα ονόματα, αφού πέθαναν όλοι!!".

Θυμάμαι στο χειμερινό τις ταινίες το 1966 "Λαγωνικό 24 καρατίων", το 1969 "Ω! Τι υπέροχος πόλεμος". Το 1974 "Η συμμορία των ντόμπερμαν" μετά τη ταινία γύρισα ως το Κουκάκι με τα πόδια στο σπίτι. Στο θερινό, στη ταράτσα "Η επέλαση της ελαφράς ταξιαρχίας" σε remake το 1969 της παλιάς ταινία με τον Έρολ Φλιν. Τη πολεμική περιπέτεια "Μονομαχία στον Ατλαντικό" με τους Ρόμπερτ Μίτσαμ κυβερνήτη αντιτορπιλικού που κυνηγά το γερμανικό υποβρύχιο με κυβερνήτη τον Κουρτ Γιούργκενς. Τη ταινία σε τσίρκο "Βαριετέ" με τους Μπαρτ Λάνκαστερ, Τόνι Κέρτις, Τζίνα Λολομπριγκίτα ως ακροβατικό τρίο. Αξιομνήμευτη σκηνή με τη τριπλή τούμπα. Στο χειμερινό θυμάμαι πως είχε κάποια ανάγλυφα στα πλάγια. Το 1961 τη κωμωδία "Δύο αχώριστοι εχθροί" με τους Ντέιβιντ Νίβεν ως άγγλος αξιωματικός και Αλμπέρτο Σόρντι ως ιταλός αξιωματικός. Το 1974 τη ταινία "Οι 2 ληστές" με τους Πολ Νιούμαν και Ρόμπερτ Ρέντφορντ.

Αύρα (Καλαμάκι)

Αεροφωτογραφία 1969 από Γ.Υ.Σ.

Σκίτσο

Πηγή: Bing maps, σημερινή πολυκατοικία.

Θουκυδίδου 44 & Λεωφ. Καλαμακίου, 

Θερινό. 1962 - 1970. Θέσεις 500.

Έγινε πολυκατοικία.

Αναμνήσεις

Η Κατερίνα από το Καλαμάκι στη δεύτερη στάση, θυμάται τη δεκαετία 60 την Αύρα που είχε δίπλα μία όμορφη ταβέρνα Μαργαρίτα του κυρ Ανδρέα με πράσινο κήπο με βαρέλια. Το Καλαμάκι είχε μόνο μονοκατοικίες. Η παραλία ήταν με βραχάκια δίπλα στο δρόμο. Μετά μεταφέρθηκε με τις επεμβάσεις που έγιναν. Τότε η Λεωφ. Αμφιθέας δεν είχε ανοίξει ακόμα. Στη γωνία ήταν το γνωστό εστιατόριο "Μαρίδα". Επίσης υπήρχε η ταβέρνα "Τα καβουράκια". Ακόμα θυμάται να μαζεύει κάρτες ηθοποίων που τα αγόραζε από ένα περίπτερο στη παραλιακή. Η Κατερίνα μας υπενθυμίζει ότι εκείνη την εποχή η φτηνή καλοκαιρινή διασκέδαση, ήταν το πρωί τα μπάνια στις παραλίες της Αττικής και το βράδυ τα σινεμά και οι ταβέρνες.
Η Νίτσα από τη Νεάπολη θυμάται την ελληνική ταινία "Κάθε κατεργάρης στο πάγκο του". Ήταν μία ζέστη μέρα του καλοκαιριού με μία δροσερή ελληνική ταινία.

Θυμάμαι το 1970 το σπαγκέτι γουέστερν "Γκαρίνγκο" με τον Άντονι Στέφεν. Μία χρυσή εποχή των σπαγκέτι γουέστερν.